كلبه عاشيق

به روايت راويان اخبار و ناقلان شکر دهان شيرين سخن يکی از شبهای سرد زمستان ( فکر می کنم اسفند ماه سال ۸۱ اگر اشتباه نکرده باشم ! ... ) آره می گفتم آقای x با خانم y می خواستن بعد از چندین ماهی که عاشق هم شده بودن و با هم به گردش برن . خلاصه جونم براتون بگه که این خانم y زنگ زد به رفیق شفیقش گلرخ خانم و گفت که با قاصدک همراهشون برن بیرون .
حالا کجا؟؟؟؟ اگه گفتین ؟؟؟
بله بعد از مذاکرات اساسی میان رئیس کمیته سلب آسایش ( خانم y ) و آقای x معروف به ... چلمبه , بلیطهای کنسرت گروه سایه که در خانه سوره واقع در روبروی هتل شاه عباس ( که یاد و خاطرش گرامی باد! ... ) برگزار می شد , توسط آقای x خریداری شد .
خلاصه عصر روز یکشنبه اگه اشتباه نکنم ۱۰ اسفند ماه ۸۱ من و خانم y راه افتادیم به طرف کنسرت و قاصدک و آقای x هم قرار شد خودشان تشریف بیاورند .
چشمتون روز بد نبینه . به هر بدبختی که بود رفتیم و ساعت '۶:۵۰ رسیدیم به محل اجرای کنسرت . دو تا بلیط از آقای x که در این سرمای زمستانی لپهایش از گرمای عشق مثل لبو سرخ شده بود گرفتیم و رفتیم داخل که خانم سرما نخورن و آقای x همچنان به حکم قضا در سرما ایستاد تا قاصدک من هم بیاد .
خلاصه چند دقیقه ای نگذشته بود که چشم گلرخ خانم به جمال گروه کثیری از فامیلهای دور و نزدیک ( که برای دیدن کنسرت توسط مادر یکی از اعضای کنسرت که دف میزد دعوت شده بودند) روشن شد .( خدا بهش رحم کرد که من دف دوست دارم وگرنه من می دونستم و مامانش )
تکلیف من که معلوم شد و باید حواسم جمع ۲۰ جفت چشمی می بود که می خواستن ببینن گلرخ خانم با کی اومده کنسرت . خانم y به محض اطلاع رفت و به آقای x موضوع فامیل و ... رو گفت و برگشت .
قاصدک هم بالاخره با ۵ دقیقه تاخیر اومد و جدا جدا رفتیم توی کنسرت . هنوز نشسته بودیم که بلای بعدی نازل شد و خانم y نیز دسته ای از فامیلهای محترمشان را مشاهده فرمودند و ما هم رفتیم نشستیم کنار هم و آرزو کردیم که ای کاش کوزه ای داشتیم تا به قول معروف تا آخر کنسرت اشک در کوزه بریزیم . خلاصه سرتون رو درد نمی یارم کنسرت شروع شد و یک آقای پیر قر قرو که پهلوی من نشسته بود مرتبا وسط آهنگ روی این صندلی لیز می خورد و صدای صندلی بیچاره رو مرتب در میاورد و اعصاب گلرخ بیچاره به شدت خرد می شد و در دلش زمین و زمان را نفرین می کرد.
بخش اول کنسرت که تمام شد برگشتیم و دیدیم که چشم جفتمون روشن آقایون مشغول صحبت با یک خانم خوشگل محترم ( البته به سن مادربزرگ بنده ) هستند ( البته قاصدک من خیلی گله نکنه یه فکرایی بکنین ها ...) خلاصه خانم y که حس حسوتیش ( توضیح : حسوتی نهایت درجه حسودی است . من و قاصدک بعد از تحقیقات زیاد با هم به این نتیجه رسیدیم )
حسابی گل کرده بود برای آقای x بیچاره خوابهای طلایی میدید و من هم که ... ( فقط غصم بود ) خلاصه به هر بدبختی بود این کنسرت هم تمام شد و ما با فامیلهای محترممون خداحافظی کردیم و با قاصدک و آقای x پیاده راه افتادیم بریم خونه . اونم ساعت ۱۰ شب لااقل ۲ دقیقه پهلوی هم باشیم و با هم حرف بزنیم .
من و قاصدک که ... ( بی خیال ) .
آقای x و خانم y هم که ... ( بی خیال ) .
ولی اون شب هم شبی بود برای خودش . حسابی خاطره انگیز بود .
نتیجهء اخلاقی :
میدونین بچه ها وقتی میخواین پیش کسی باشین که واقعا دوستش دارین و نمیتونین در اون لحظه پیشش باشین . فقط کافیه چشماتون رو ببندین و بهش فکر کنین .
حالا هر کی باهوشه بگه گلرخ توی کنسرت پیش کی بود ؟
یه پیرمرد قرقرو یا قاصدکش ؟؟؟

آسمانی باشید
گلرخ

سلام به همه همسفران سبز كلبهء‌عاشيق

راستش چند وقته كه دلم مي خواست با شما كه لطف مي كنيد و به ما (من وگلرخ عزيزم) سر مي زنيد صحبت كنم.حالا اين فرصت پيش اومد !
ما هر دومون بيشتر سعي كرديم اينجا علاقه هاي شخصي و دلمشغوليهاي خودمون را به زبان خودمون حالا شايد هم به لطف بعضي از دوستان به شعر بيان كنيم .
ميدونيد كه شناسهء اين وبلاگ (طنين احساسم) هستش كه بيان كنندهء تمام تصور ما از اين وبلاگ بوده و هست و بعد از آغاز اين حركت بود كه حضورخيلي ازدوستان،مشوق ما براي استمرار نوشتن اين مطالب شد ولي تا به امروز عموما من و گلرخ عزيزم هر وقت كه يه شعر جديد نوشتيم و يا به نوشتهء جذاب بر خورد كرديم سريعا اون را روي وبلاگ ميگذاشتيم كه بعضا در بعضي از روزها حتي به 3 يا 4 مطلب در روز هم رسيد .

حالا سوالم از شما عزيزان اينه كه به نظر شما كدوم روش بهتره‌؟؟؟؟؟

1- به رويه قبلي ادامه بديم !
2- با رعايت يه فاصلهء مناسب شعرهاي گلچين را روي وبلاگ بگذاريم و از نظر هاي سازنده شما بيشتر استفاده كنيم !

منتظر شما هستيم
پاينده باشيد و سرشار از آرزو
قاصدك